Bart van Leeuwen
Met zijn hypersurrealistische afbeeldingen stelt Bart van Leeuwen op eigenzinnige wijze de wereldproblematiek aan de kaak. Door fictieve en/of non-fictieve karakters te situeren in een historisch en/of toekomstige context, zijn de afbeeldingen van Bart van Leeuwen aanvankelijk moeilijk te bevatten, provocerend en herbergen zij een zware lading. Maar zijn afbeeldingen zijn daarentegen ook aandoenlijk, humoristisch en veelzeggend. Hierdoor houden zijn 'bezoekers' er na een eerste confrontatie dikwijls ambivalente gevoelens aan over.
En dat is precies wat Bart van Leeuwen met zijn afbeeldingen tracht te bereiken: "Het draait in het leven om contrast. Het zijn de tegenstellingen die het leven tot een verrukking maken; zonder kwaad geen goed; zonder haat geen liefde; zonder dood geen leven. Een goede afbeelding dient een bepaalde tegenstrijdigheid te bevatten," aldus Bart. "Het zet de kijker aan het denken."
 |
 |
Door deze gedurfde aanpak krijgen de afbeeldingen van Bart van Leeuwen een interpretabel karakter, dat preludeert op de geest en het gemoed. Het leven is betrekkelijk, zo vindt hij. Bovendien is het uitbeelden van een onbuigbaar standpunt oninteressant en naar zijn mening ook onmogelijk: "Er is al op alles geanticipeerd. Het enige "interessante" onderwerp is het eigen innerlijk, want dat is uniek." In plaats van indrukken van buitenaf, laat Bart van Leeuwen zich veeleer inspireren door zijn emoties waaraan hij vervolgens vorm geeft door deze te laten reflecteren op onze 'uitzinnige maatschappij '.
Ondanks de alarmerende realiteit van zijn werk, blijft het gissen naar de werkelijke toedracht van zijn afbeeldingen. Het is aan de kijker om dit in te vullen.
Illustraties
En wat betreft zijn illustraties: Er is niets mooier dan met kinderlijke eenvoud een concept uit te werken dat is ontstaan uit een onberedeneerde angst die gaandeweg zijn eigen leven is gaan leiden. Met een smaakvolle vingerwijzing naar de jaren vijftig komt Bart van Leeuwen dan ook op geheel eigen wijze uit de hoek en vermaakt hij als neoprotagonist van de popart met plezier de mensen om zich heen. Aan de hand van zijn messcherpe maar humoristische illustraties breng hij op kinderlijke wijze de gevolgen van een geïslamiseerd Nederland in beeld. Zijn illustraties hebben weinig te doen met het pesten van moslims, gaan verder dan het hypen van een westers script en zijn veeleer een expressieve uiting van zijn emoties en gedachten dan een simpele cartoon waarbij hij sporadisch zinspeelt op een zelf-islamiserend Nederland.
 |
 |
 |